ΘΕΡΙΝΗ ΣΚΗΝΗ 2018

 

 

 

Απόδοση - Σκηνοθεσία - Σκηνικά - Κοστούμια: Σπύρος Κολιαβασίλης

Θεατρολόγος: Σοφία Γκίτζου

Βοηθός Σκηνοθέτη - Κρουστά: Ιάσονας Σωφρόνης

 

 

 

Παίζουν με σειρά εμφάνισης:

 

Καρίων: Γιάννης Φιλίππου

Ονήσιμος: Θανάσης Τσόδουλος

Σωφρόνη: Σοφία Γκίτζου

Σμικρίνης: Βασίλης Τσούμας

Αβρούλα: Νάνσυ Χρυσικοπούλου

Δάος: Σοφία Γκίτζου

Συρίσκος: Καλυψώ Συλλελόγλου

Ποτούλα: Θεοδώρα Κουτρούμπα

Παμφίλη: Θεοδώρα Κουτρούμπα

Χαρίσιος: Γιάννης Φιλίππου

 

Χορός: Ο Θίασος

 

 

 

 

 

 

info

 

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

21 Ιουλίου 2018

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

21 & 22 Ιουλίου

στον Αναγεννησιακό Πύργο της Βραυρώνας

ώρα 18:30

 

 

 

 

 

31 Αυγούστου 2018

Θέατρο Σάρας Δήμου Μαρκοπούλου

ώρα 21:00

 

Είσοδος Ελεύθερη.

 

Απευθύνουμε κάλεσμα προσφοράς τροφίμων μακράς διάρκειας και φαρμάκων για το Κοινωνικό Παντοπωλείο και Φαρμακείο του Δήμου Μαρκοπούλου.

 

 

 

Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά

 

Τιμές Εισιτηρίων

 

Τιμή εισιτηρίου
10 & 8 ευρώ*

 

*Ειδικές Προσφορές για άνεργους, πολύτεκνους.

 

Δείτε ακόμα:

 

Ιστορικό ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

 

 

 

 

 

 

 

Share |

 

 

 

Λίγα λόγια

 

Η κωμωδία Επιτρέποντες ανήκει πιθανώς στην όψιμη παραγωγή του Μενάνδρου.

 

Τον τίτλο έδωσε στο έργο η σκηνή της διαιτησίας στη δεύτερη πράξη.

 

Ο Μένανδρος είναι ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της Νέας Κωμωδίας, την περίοδο που ξεκινά με τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.). Η καριέρα του, εκτείνεται από το 321 μέχρι τον θάνατό του το 292 π.Χ.. Στο διάστημα αυτό έγραψε πάνω από εκατό έργα, τα οποία του έφεραν λαμπρή μεταθανάτια φήμη, αλλά λίγες μόνο νίκες στους δραματικούς αγώνες εν ζωή.

 

Το έργο του Μενάνδρου ήταν σχεδόν παντελώς χαμένο μέχρι το τελευταίο τρίτο του 19ου αιώνα. Οι Επιτρέποντες βρέθηκαν σε αιγυπτιακούς πάπυρους, που ανακαλύφθηκαν στα 1905 από το Γουσταύο Λεφέβρ, στα ερείπια της αρχαίας Αφροδιτόπολης (σήμερα Κόμ Ισχάου) της Αιγύπτου. Ωστόσο πολλοί στίχοι είχαν βρεθεί κι από παλαιότερες πηγές.

Ο Πύργος της Βραυρώνας

 

 
 

 

 

Ο Χάρτης της Περιοχής

 

 

 

 

Περίληψη

 

Δυο δούλοι, ο βοσκός Δάος, που βρήκε στο δάσος ένα έκθετο παιδί, και ο καρβουνιάρης Συρίσκος, στον οποίο ο βοσκός έδωσε το παιδί για να το αναθρέψει, ερίζουν για τα αντικείμενα που βρέθηκαν με το παιδί και είχαν τοποθετηθεί από τη μητέρα του, για να είναι δυνατή στο μέλλον η αναγνώριση (γνωρίσματα). Ο άνθρωπος που ορίζουν ως κριτή (=?πιτρέπουσιν) ο γέρο - Σμικρίνης, είναι κατά τύχη και χωρίς να το γνωρίζει παππούς του παιδιού, αφού είναι πατέρας της Παμφίλης, της μητέρας του παιδιού, η οποία το είχε εκθέσει, επειδή ήταν καρπός του βιασμού της από έναν άγνωστο κατά τη διάρκεια μιας νυχτερινής γιορτής. Στο τέλος θα αποκαλυφθεί ότι ο τότε άγνωστος ήταν ο μετέπειτα σύζυγός της Χαρίσιος.

 

 

 

 

 

 

Πάν’ απ’ όλα, είναι το δικαίωμα στο όνειρο. Αυτό που καθένας μας έχει ή θα πρέπει να έχει. Αυτό που ενθαρρύνει, που αναζωογονεί την ύπαρξή μας, που μας κάνει πάντα να θυμόμαστε από που προερχόμαστε. Που μας παιδεύει, μας διαλύει σε κομμάτια και μας ξαναφτιάχνει, μας στέλνει στον πάτο και έπειτα μας ανεβάζει στην ψηλότερη κορυφή. Η πνευματική μας υπόσταση καθώς και ο τρόπος που λειτουργεί η λογική μας είναι στοιχεία που αλληλοσυνδέονται με τα όνειρά μας. Τα όνειρά μας έχουν ταυτότητα.

Μπορεί να έχουμε κοινά όνειρα. Ποτέ όμως η διαδρομή δεν είναι κοινή. Καθένας πορεύεται μόνος του. Συναναστρεφόμαστε για να μοιραζόμαστε τις αγωνίες και τους φόβους μας. Τις χαρές και τις επιτυχίες μας. Αλλά ποτέ οι άλλοι δε θα βιώσουν ό,τι βιώνουμε, μα ούτε και 'μεις θα βιώσουμε ό,τι βιώνουν οι άλλοι.

Η αναζήτησή του βαθύτερου και καθαρότερου εαυτού μας, απαλλαγμένου από οικογενειακά, κοινωνικά, εκπαιδευτικά, ακόμα και "ντιενεϊκά" κατάλοιπα, είναι ένας αγώνας χωρίς τέλος.

 

Μένανδρος

 

 

Θεατρολογική Προσέγγιση

 

O Μένανδρος (Αθήνα, 342-292 π.Χ.) ήταν αρχαίος Έλληνας συγγραφέας, εκπρόσωπος της Νέας Κωμωδίας. Στην εποχή του θεωρείται ότι έχει πια παρέλθει ο "χρυσός αιώνας" του αρχαιοελληνικού δράματος και ότι οι ηθοποιοί είχαν ήδη αποκτήσει πιο σημαντικό ρόλο από ό,τι οι δραματουργοί. Σημαντικότερος αντίπαλός του ήταν ο Φιλήμων, προς τον οποίο έκλινε η προτίμηση των Αθηναίων.

 

Ήταν γιος του Διοπείθη από την Κηφισιά. Η οικογένειά του ήταν ευκατάστατη. Η περιουσία που κληρονόμησε, του επέτρεψε να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Θείος του ήταν ο ποιητής της Μέσης Κωμωδίας Άλεξις και μάλλον ο πρώτος του δάσκαλος στο θέατρο. Είχε δάσκαλό του στη φιλοσοφία τον Θεόφραστο.

 

Έκανε τη στρατιωτική του θητεία μαζί με τον φιλόσοφο Επίκουρο. Ήταν φίλος του Δημητρίου Φαληρέα, μια φιλία εξ αιτίας της οποίας, μετά την αποπομπή του Δημητρίου, κινδύνευσε η ζωή του. Ο βασιλιάς της Αιγύπτου Πτολεμαίος Σωτήρ τον κάλεσε κοντά του, αλλά ο Μένανδρος δεν αποδέχτηκε την πρόσκληση.

 

Το σπίτι του βρισκόταν στη Φρεαττύδα και κατά την παράδοση πνίγηκε ενώ έκανε μπάνιο στην πειραϊκή ακτή.

 

Εργογραφία

 

Του αποδίδονται πάνω από εκατό έργα, ενώ αναφέρεται ότι έλαβε το πρώτο βραβείο οκτώ φορές, δυστυχώς από το έργο του έχουν απομείνει μόνο πέντε ελλιπείς κωμωδίες.

 

Το πρώτο θεατρικό έργο του Μενάνδρου είχε τον τίτλο "Οργή" και ανέβηκε το 321 π.Χ.

 

Το μοναδικό ολοκληρωμένο έργο του που σώζεται είναι ο "Δύσκολος", που θεωρείται ότι το έγραψε στο ξεκίνημα της καριέρας του.

 

Θέμα των κωμωδιών του είναι η κοινωνία της Αθήνας σε μια εποχή αναστατώσεων μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Δεν τον ενδιαφέρουν οι πολιτικές εξελίξεις. Εστιάζει στα πρόσωπα με τις επιθυμίες, τα πάθη, τα ελαττώματα και τις αρετές τους. Οι ιστορίες του έχουν σημείο αναφοράς τον έρωτα των νέων και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν μέχρι να πετύχουν την πολυπόθητη ένωσή τους. Δύσκολος, Οι Σικυώνιοι, Επιτρέποντε, Η Σαμία, Η περικειρομένη, Η ασπίς.

Πολύ πριν τα έργα που αναφέρονται στη δεκαετία του 90’ θεωρηθούν "έργα εποχής", ο Βασίλης Μαυρογεωργίου ξεκίνησε να φέρνει στη σκηνή με την πρωτότυπη δραματουργία του και σκηνική του σύλληψη, ήρωες που πέρασαν την εφηβεία τους και ενηλικιώθηκαν τη δεκαετία του 90’. Ένας τέτοιος ήρωας είναι κι ο Γιώργος. Μαζί του μπορεί να ταυτιστεί η σημερινή γενιά ενήλικων που προσπάθησε να βρει τον εαυτό της μέσα στη δεκαετία του 90’, που μοιάζει αρκετά μακρινή αλλά που είναι η πρώτη δεκαετία μετά τη μεταπολίτευση, που οι νέοι είχαν τη δυνατότητα να σκεφτούν το μέλλον τους, να δώσουν σημασία στην ψυχολογία τους, να χάσουν χρόνο ή ν αρπάξουν ευκαιρίες. Γι’ αυτούς τους ανθρώπους το βρουν τον εαυτό τους, τη θέση τους και τη χρησιμότητα τους στην κοινωνία άρχιζε να γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Οι προσδοκίες ήταν πολλές και οι προσλαμβάνουσες πλήθαιναν συνεχώς. Τίποτα απ’ αυτά δεν είναι εξ’ ανάγκης αρνητικό όταν κανείς ξέρει πως να τα διαχειριστεί. Ο Γιώργος στην "Τεράστια Έκρηξη" ψάχνει να βρει ένα τρόπο να ισορροπήσει ανάμεσα στα θέλω και στα πρέπει του κόσμου γύρω του, προσπαθώντας να διαφυλάξει αυτά που ίδιος θεωρεί ιδανικά του. Χάνει το δρόμο του περισσότερες φορές απ’ όσες θα τον βρει, αλλά παραμένει ένας χαρακτήρας γνήσια αντιπροσωπευτικός του νέου ενήλικα στην Ελλάδα.

 

Σοφία Γκίτζου

 

 
 
Πολύ κοντά σας... σε λίγο κοντά μας!!!

Το Θέατρο ΠΕΡΙΑΚΤΟΙ απέχει μόλις 20 λεπτά

από την Αθήνα μέσω της Αττικής Οδού,

και μόλις 5 λεπτά από το Πόρτο Ράφτη για... after!