ΚΕΝΤΡΙΚΗΣΚΗΝΗ 2018

 

 

Μετάφραση - Σκηνοθεσία

Σκηνικά - Κοστούμια: Σπύρος Κολιαβασίλης

Μουσική Επιμέλεια: Σπύρος Κολιαβασίλης

Θεατρολόγος: Σοφία Γκίτζου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Σοφία Τοτού

 

διανομή με σειρά εμφάνισης:

 

Υπηρέτρια: Μάνια Σπαθή

Πόνθια: Σοφία Γκίτζου

Ζητιάνα: Θεοδώρα Κουτρούμπα

Μπερνάρντα: Αντωνία Μάνδυλα

Ανγκούστιας: Βίκυ Κολτσίδα

Αμέλια: Σοφία Τοτού

Μαρτίριο: Καλυψώ Συλλελόγλου

Μαγδαλένα: Θεοδώρα Κουτρούμπα

Αδέλα: Νάνσυ Χρυσικοπούλου

Μαρία Χοσέφα: Μάνια Σπαθή

Προυντένθια: Μάνια Σπαθή

 

 

 

 

 

 

info

 

ΠΡΕΜΙΕΡΑ

03 Μαρτίου 2018

 

 

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Σάββατα και Κυριακές έως 1 Απριλίου

ώρα 20:15

 

Διάρκεια παράστασης: 90 λεπτά

 

Τιμές Εισιτηρίων

 

Τιμή εισιτηρίου
10 & 8 ευρώ*

 

 

*Ειδικές Προσφορές για άνεργους, πολύτεκνους.

Δείτε ακόμα:

 

Ιστορικό ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ

 

 

 

 

 

 

 

Share |

 

 

 

Λίγα λόγια για το έργο

 

Ο Λόρκα περιγράφει το έργο στον υπότιτλο, ως «Γυναικείο δράμα σε ένα χωριό της Ισπανίας».

 

Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα είναι το τελευταίο έργο του Λόρκα. Ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1936, δύο μήνες πριν ο Λόρκα εκτελεστεί από αγνώστους που παρακινήθηκαν από το φασιστικό καθεστώς του Φράνκο, κατά τη διάρκεια του Ισπανικού εμφυλίου.

 

Ανέβηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο Αβενίδα, στο Μπουένος Άιρες, στις 8 Μαρτίου 1945. 

 

 

Αντί Περίληψης

 

Εννέα γυναίκες κλεισμένες σε ένα αρχοντικό. Η τρελή γριά γιαγιά, μάνα, κόρες, οικονόμος και υπηρέτρια. Πενθούν για το θάνατο του άντρα του σπιτιού: σύζυγο, πατέρα και αφεντικό. Οκτώ χρόνια θα κρατήσει το πένθος. Ο εγκλεισμός αυτός, μέσα στην πνιγηρή ζέστη του καλοκαιριού, θα ανάψει τους πόθους στις κόρες και τους φόβους στη μάνα και τις υπηρέτριες. Πόθοι για τη φλόγα της «σποράς». Φόβοι για το «όνομα», για την υπόληψη και την κοινωνική κατακραυγή: αυτήν του όχλου. Όλα αυτά κάτω από το βαρύ πέπλο μιας τυραννίας, που δεν επιτρέπει αποκλίσεις από τα «πρέπει».

 

Και όλα αυτά ως συστατικά μια τραγικής κατάληξης.

 

 

 

 

 

Federico García Lorca

(Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα)

 

Σημείωμα του Σκηνοθέτη

 

Λυρικός ποιητής και δραματουργός, ο Federico Garcia Lorca, που ονομάστηκε το «αηδόνι της Ανδαλουσίας» είναι ο πιο γνωστός ποιητής Ισπανικής γλώσσας και αυτός που αναμόρφωσε το Ισπανικό Θέατρο.

Γεννιέται το 1898 στο Fuente Vaqueros (Γρανάδα).

Σπουδάζει φιλοσοφία, λογοτεχνία και Δίκαιο στην Γκρενάδα και στη Μαδρίτη όπου τον υποδέχονται οι ποιητικοί κύκλοι της εποχής του.

Γνωρίζει τον Salvador Dali, τον Luis Bunuel και τον Rafael Alberti. Οργανώνει με επιτυχία ανοιχτές θεατρικές παραστάσεις όπου τα ποιήματα του διαβάζονται στο κοινό στη Μαδρίτη.

Το 1921, εκδίδει το πρώτο βιβλίο ποιημάτων, το «Libro de poemas».

Το 1922, οργανώνει ένα φεστιβάλ τραγουδιού «cante jondo», είδος παραδοσιακής τσιγγάνικης μουσικής της Ανδαλουσίας με τον συνθέτη Manuel de Falla. Τα μελαγχολικά αυτά τραγούδια με τις τραγικές νότες επηρεάζουν οριστικά το έργο του Λόρκα σε σημείο που το 1931 ονομάζει τη συλλογή ποιημάτων του «Poema del cante jondo».

Το 1928, ο Garcia Lorca εκδίδει τα τσιγγάνικα ποιήματα «Romancero gitano», που αρέσουν ιδιαίτερα στο κοινό και τον εκτινάζουν σε πρωταγωνιστή των ισπανών συγγραφέων της «Γενιάς του 1927».

Το 1931, μετά την επιστροφή του από τη Νέα Υόρκη και την Κούβα, αναλαμβάνει Διευθυντής του Θεάτρου La Barraca, το οποίο είναι ένας φοιτητικός θίασος επιδοτούμενος που δίνει παραστάσεις σε αγροτικές περιοχές και σε εργατικές πολιτείες.

Ο Federico Garcia Lorca μπλέκεται στα δίχτυα του Ισπανικού εμφυλίου πολέμου. Συλλαμβάνεται και εκτελείται από τους φασίστες του Φράνκο χωρίς να έχει προηγηθεί δίκη το 1936.

Κοινωνική θέση. Υπόληψη. Τυραννία που εκφράζεται με τον βιασμό της ομορφιάς. Με την απαγόρευση της έκφρασης του πάθους και της επιθυμίας. Της βαθιάς ανάγκης για το σμίξιμο. Κατάλυση της ελευθερίας των ενστίκτων στην πιο ακραία μορφή. Η σύσταση κοινωνιών από τους ανθρώπους απαρχής, καταλύει τα ένστικτα. Τα καθιστά αποτρόπαια συστατικά για ένα κοινωνικό ον. Τόσο που αναρωτιέται κανείς: ποιο είναι το κόστος. Η ηθική και η προσπάθεια να αναλυθεί φιλοσοφικά ανά τους αιώνες, παρερμηνεύτηκε για να εξυπηρετήσει σκοπούς. Και πίσω από κλειστές πόρτες η ηθική γι’ αυτούς που την ορίζουν, χάνεται. Αλλά η ηθική του όχλου πρέπει να ελέγχεται με κάθε τρόπο. Με κάθε κόστος. Ακόμα και με τη βία αν χρειαστεί. Ο όχλος μπορεί και να επαναστατήσει. Παρακινούμενος από φωτεινά μυαλά που δεν αντέχουν στην καταπίεση. Η συγκυρίες θα οδηγήσουν στην επανάσταση ή στην κατάπνιξή της. Στη δεύτερη περίπτωση παρατείνεται ο φόβος. Και τα ένστικτα θάβονται πιο βαθιά και η κοινωνία τότε μορφώνεται στην πιο ακραία μορφή διαφθοράς.

Ελευθερία ή θάνατος;

Είμαστε έτοιμοι - απλά - να θέσουμε το δίλημμα;

 

 

 

 

 
 
Πολύ κοντά σας... σε λίγο κοντά μας!!!

Το Θέατρο ΠΕΡΙΑΚΤΟΙ απέχει μόλις 20 λεπτά

από την Αθήνα μέσω της Αττικής Οδού,

και μόλις 5 λεπτά από το Πόρτο Ράφτη για... after!